Mijn verhaal begint op 5 januari 2026, in de avond te Bloemendaal.
Toen vond de ontdekking van de Driehoek van Vergeven plaats.
Geen product van channeling of AI maar simpelweg tijdens zelfonderzoek en het onderwerp vergeven, overeenkomstig het evangelie van Jezus.
Had ik mezelf wel ooit echt vergeven naar andere mensen?
De eerste kennen we wel: Anderen vergeven wat zij ons hebben aangedaan.
Maar we zijn niet alleen slachtoffer maar ook dader, nietwaar?
Omdat ik geen directe herinnerling had aan de tweede regel, besloot ik het gewoon dan maar (mogelijk weer) te doen: ‘Heer, vergeef mij wat ik andere mensen heb aangedaan.’
Op het moment dat ik dat deed kwamen er beelden boven, gedachten en gevoelens. Ik keek er naar. En ook al vroeg ik me af, of dat het allemaal wel zo ernstig was, mijn daden, vroeg ik toch om vergiffenis. Omdat we bij deze regel niet alleen moeten kijken naar wat wezelf denken maar ook wat andere mensen denken over onze daden naar hen.
Toen… geheel onverwacht was daar plotseling het heldere besef van: Heb jij jezelf vergeven naar jezelf?
Natuurlijk zijn we ook niet onschuldig naar onszelf. We doen dingen door de jaren heen vanaf onze jonge jaren waarvan we spijt hebben. Ons voor schamen. We hebben zelfdestructivieit aan de dag gelegd en vaak niet zonder gevolgen. Een donkere wolk heeft zich boven ons hoofd opgebouwd. En dat weten we, nietwaar?
Natuurlijk wilde ik ook mezelf vergeven naar mezelf!
Toen vond er totale innerlijke vergeving plaats. Ik zag mezelf staan als kind van een jaar of 6-8 in het licht en ongekend innerlijk vrolijk. In mezelf werd ik bevrijd van de last van het verleden (wrok, schuld en zelfhaat) door totale innerlijk vergeving. In enkele minuten vond alles plaats, terwijl ik daar alleen was in onze huiskamer, thuis te Bloemendaal.
Zo ontstond de Driehoek van Vergeven: 1. Je vergeeft anderen, die jou iets hebben aangedaan. 2. Je vergeeft jezelf, wat je anderen hebt aangedaan. 3. Je vergeeft jezelf, wat je jezelf hebt aangedaan.
Toen ik de volgde morgen opstond ervoer ik diep in mezelf die enorme ongekende innerlijke vrolijkheid. Pas de dag daarop vertelde ik Chandra erover aan tafel en zij ervoer voor zichzelf direct haar innerlijke bevrijding door de DVV. En daarbij stroomde tranen over haar wangen, van ontroering en herkenning.
Was dit allemaal toevallig ontstaan of zat er meer achter? Zit er meer achter?
(Wordt vervolgd.)